Vernieuwen

Door: Anna Kruyswijk-van der Heijden

Vernieuwen komt voort uit het zelforganiserende, zelfreinigende en zelfhelende vermogen van alles wat leeft. Als je wilt vernieuwen, zul je eerst moeten opruimen. Mensen kennen bij vlagen een opruimdrift: kasten, zolders en kelders worden schoongemaakt en van overtollige zaken ontdaan. Een voldaan gevoel van ontspulling is het resultaat. Ook reinigen en vasten is een vorm van ontspulling, zowel fysiek als geestelijk.

De voorjaarsschoonmaak is een bekend fenomeen dat zich overal in de natuur voordoet. Dieren ruimen hun oude nest uit en brengen vers materiaal aan. Planten schieten, dankzij de biotransformerende krachten in het bodemleven die afstervend materiaal in humus omzetten, door de laag oude bladeren omhoog. Opruimen en vernieuwen.
In alle culturen en religieuze stromingen bestaat het concept van ‘reinigen en vasten’, beter gezegd ‘reinigen door te vasten’, door je te onthouden van voedsel of door aanzienlijk minder te nuttigen. Want door minder te eten en stilte in te bouwen, komen afvalstoffen op alle niveaus vrij, die vervolgens opgeschoond kunnen worden. Behalve een opschoning op fysiek niveau is vooral de opschoning op mentaal en spiritueel niveau het doel, zodat je dichter bij God, Allah, Boeddha, Brahma, Jahweh of de personificatie of beeld van welke naam dan ook komt. Als je je bewust kunt worden van dat wat een obstructie vormt voor de heelheid in jezelf, kun je dit tijdens de vastenperiode helpen loslaten.

De snelkookpan van onze huidige tijd zou je als een vastenperiode kunnen zien, waarbij een enorme opruiming plaatsvindt. We worden middels wetten en opgelegde strenge regels ingeperkt in onze bewegingsvrijheid, onze vrijheid van meningsuiting, onze vrijheid om een medische behandeling te weigeren, en om in de fysieke nabijheid van anderen te zijn.¹ Door zó op jezelf teruggeworpen te worden, ontstaan niet alleen problemen, ongemak en ellende, maar treedt eveneens het zelfreinigende vermogen in werking. Weggestopte emoties, patronen, overtuigingen en wat dies meer zij komen, net als wanneer je gaat vasten, door deze periode van ‘onthouding’ tevoorschijn.

Het activeren van dit zelfreinigende en zelfhelende vermogen van mensen is een onvoorzien effect van de maatregelen. Het betekent dat wij niet alleen als mens door een zuiveringsproces heen gaan, maar ook als mensheid. Steeds meer mensen worden wakker uit de droom waarin zij lange tijd geloofden, namelijk dat anderen, op steeds grotere afstand, hen zullen leiden; anderen die weten wat goed voor hen is. De ontdekking dat dit geenszins het geval blijkt te zijn, is voor velen schokkend geweest. Moedige wetenschappers en voortrekkers uit allerlei vakgebieden, net zoals burgers, zijn naar voren getreden om bloot te leggen wat er speelt, en om dit aan het publiek te tonen.² Voor zover mogelijk althans, en vaak ten koste van zichzelf, want censuur, ontslag en openbare beschimping is een flink aantal van hen ten deel gevallen.
De ontvouwing van de coronacrisis heeft aanvankelijk gevoelens van ongeloof, verbijstering, woede en frustratie opgeroepen, later gevolgd door machteloosheid, angst en depressie. Na een periode van vruchteloos proberen andere inzichten aan de man te brengen, is het stiller geworden en zijn mensen naar binnen gekeerd. Niet om hulpeloos te wachten op verbetering, maar om te ontdekken wat er op persoonlijk en collectief niveau opgeruimd moet worden, en ook wat ervoor in de plaats moet komen.

Want eerst moeten de etterbuilen zo zichtbaar worden dat ze barsten, zowel in je eigen leven als in de samenleving, volgens het proces van ‘detoxen’. Bovendien zul je, om het collectieve te kunnen inspireren, op persoonlijk niveau het voorbeeld moeten geven. Na het vrijkomen en zichtbaar worden van de afvalstoffen uit hun opslagplaatsen in de weefsels, is ontgiften en afvoeren aan de orde. Doe je dit niet, dan blijven de afvalstoffen in het systeem hangen en zullen ze opnieuw tot toxische belasting en ziekte leiden.
Ontgiften en afvoeren doe je door de detoxmechanismen te activeren en te ondersteunen, en eliminatie te bevorderen. Begin met verantwoording te nemen voor je eigen gedachten, woorden en daden; bekijk alle emoties, overtuigingen en patronen die tevoorschijn komen en plaats ze in de tijdlijn van je leven en eerdere ervaringen. Breng ze vervolgens naar het niveau van je hart en beschijn ze met dit licht om getransformeerd en losgelaten te worden. Maak hierbij gebruik van de emotionele connectie met de belangrijkste betrokken organen, namelijk lever, nieren, dikke darm en longen, met hun respectievelijke emoties: depressie, angst, schuldgevoel en smart.
Na deze opruiming en detoxificatie heb je jezelf vernieuwd en ben je klaar voor de volgende stap, namelijk de verantwoordelijkheid te nemen om een nieuwe vorm te geven aan je leven en de wereld.

Ons is verteld dat de wereld te complex is geworden voor de gewone burger, en dat wij het bestuur ervan aan anderen moeten overlaten. De huidige complexiteit is echter het gevolg van een concentratie van macht in de globaliserende afstand tussen ‘leiders’ en de burger. Deze macht beweegt zich niet op het totaal van wat een mensenleven inhoudt, maar vrijwel uitsluitend op het materiele vlak en technologie.³ Mens zijn is meer dan dat; vriendschap ervaren, samenzijn, elkaar vasthouden, gedachten uitwisselen, liefhebben en culturele expressie maken ons tot mens.
Mens zijn is het vermogen om in grote complexiteit basale eenvoud te herkennen en dit te integreren in je dagelijks bestaan. Dankzij dit vermogen leeft de mensheid voort. In de huidige snelkookpan gaan mensen overal ter wereld opnieuw deze eenvoud herkennen.

De aarde kan ons nu als voorbeeld dienen, want in haar grote complexiteit is alles met alles verbonden en werkt alles met alles samen op een natuurlijke manier. Het succes van de natuur over miljarden jaren wordt bepaald door deze samenwerking en verbondenheid. En dat is precies wat mensen uit zichzelf nu opnieuw doen: teruggaan naar de eenvoud van de menselijke maat, in het vertrouwen dat wij als mens zelf in staat zijn om verantwoording te nemen voor ons leven en de juiste keuzen te maken.⁴
Na het collectief ontgiften en opruimen van wat niet bijdraagt aan de menselijke maat, gaan mensen samenwerken op lokaal niveau en hun leven organiseren door, voor en met de mensen die er wonen. In de menselijke maat zie je zelf wat nodig is voor een goed bestaan; heb je zelf voeling met de natuur waarin je leeft, en met anderen om je heen. Deze menselijke maat is in haar basis overal hetzelfde, en ook in het grote geheel herkenbaar en organiseerbaar. Vanuit het hart ontstaan horizontale structuren waarin gelijkwaardigheid, zelfverantwoordelijkheid, eerlijkheid en vertrouwen uitgangspunt zijn. Niet ten koste van de ander, maar samen met de ander.

Zo kan een nieuwe vrije wereld ontstaan die niemand buitensluit en iedereen omvat, en waar voor iedereen genoeg is. Een wereld zonder honger en geweld in welke vorm dan ook, waarin kinderen in vrijheid opgroeien en zich volop als mens kunnen ontplooien. Een vernieuwde wereld van het hart, van vrede.

www.jouwvoeding.com

.