Optimale niveaus – Vitamine B12

13 juni 2019

Door: Cindy de Waard

Vijf tot tien procent van de Nederlandse bevolking lijkt een tekort aan vitamine B12 te hebben. Dat kan tot ernstige gezondheidsproblemen leiden. Maar wat is een tekort? De ondergrens is aan discussie onderhevig en een bovengrens lijkt er niet te zijn. Risicogroepen dienen in elk geval dagelijks preventief 1000 mcg vitamine B12 te nemen.

Vitamine B12, of cobalamine, speelt een essentiële rol in de citroenzuurcyclus en het homocysteïne-metabolisme. Een tekort aan B12 kan verschillende gezondheidsklachten veroorzaken, waaronder megaloblastaire anemie en (irreversibele) neurologische klachten. Ook ontstaat er een groter risico op hart- en vaatziekten door een hoog gehalte aan homocysteïne in het bloed. Een beginnend tekort uit zich echter meestal eerst in vermoeidheid, prikkelbaarheid en krachtsverlies.

Een mensenlichaam bevat ongeveer 5 mg vitamine B12 dat hoofdzakelijk opgeslagen ligt in de lever. Daarnaast zijn er hoge concentraties te vinden in de nieren en de hypofyse. In het lichaam komt vitamine B12 voor als methylcobalamine of adenosylcobalamine (dibencozide). In lichaamscellen komt adenosylcobalamine voor in de mitochondriën. Deze vorm is betrokken bij de stofwisseling van vetzuren en eiwitten en het speelt een rol bij de energiehuishouding en de aanmaak van rode bloedcellen. Methylcobalamine is met name terug te vinden in plasma en functioneert als een methyldonor. De methylatie van eiwitten heeft een rol bij de DNA-synthese en de re-methylering van homocysteïne. Verder is het belangrijk voor de vorming van myeline in het zenuwstelsel. Ons lichaam kan naar behoefte alle cobalaminen omzetten in de vorm die het op dat moment nodig heeft. Dit geldt zowel voor de natuurlijke chemische vormen, methyl-, adenosyl- en hydroxocobalamine, als voor het synthetische cyanocabalamine. Bij het vrijmaken van cobalamine uit cyanocobalamine komt een kleine hoeveelheid cyanide vrij. Rokers of mensen met een verhoogde vrije radicalenbelasting kunnen daarom beter een andere vorm van B12 gebruiken. In voeding komt vitamine B12 voornamelijk voor als adenosyl- en hydroxocobalamine.1

Lees het gehele artikel vanaf pagina 37 in OrthoFyto 3/19.

Wilt u het gehele artikel als PDF bestand ontvangen? Bestel het dan hier voor € 3,50

Bronvermelding:

  1. Gezondheidsraad. Voedingsnormen: Vitamine B6 , foliumzuur en vitamine B12. Gezondheidsraad. 2003. 1-142 p.
  2. Van Den Ouweland JMW, Beijers AM, Van Daal HW. Diagnostische opbrengt van standaard reflexmeting op serum methylmalonzuur voor het vaststellen van een functioneel vitamine B12 tekort. Vol. 36, Ned Tijdschr Klin Chem Labgeneesk. 2011.
  3. Nieuw Standpunt: Diagnostiek vitamine B12 tekort | NHG 
  4. Bailey RL, Carmel R, Green R, Pfeiffer CM, Cogswell ME, Osterloh JD, et al. Monitoring of vitamin B-12 nutritional status in the United States by using plasma methylmalonic acid and serum vitamin B-12. Am J Clin Nutr. 2011 Aug 1;94(2):552–61.
  5. Vitamine B12-suppletie liever oraal dan parenteraal | Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde.
  6. Obeid R, Fedosov SN, Nexo E. Cobalamin coenzyme forms are not likely to be superior to cyano- and hydroxyl-cobalamin in prevention or treatment of cobalamin deficiency. Mol Nutr Food Res. 2015 Jul;59(7):1364–72.
  7. Wiersma T, Woutersen-Koch H. NHG-Standpunt diagnostiek van vitamine B12-deficiëntie. Ned Tijdschr Geneeskd. 2014;57(9). 
  8. Fratoni, V., Brandi, M., Fratoni, V., & Brandi, M. L. (2015). B Vitamins, Homocysteine and Bone Health. Nutrients, 7(4), 2176–2192. 
  9. Shipton, M. J., & Thachil, J. (2015). Vitamin B12 deficiency – A 21st century perspective. Clinical Medicine, Journal of the Royal College of Physicians of London, 15(2), 145–150.